Odcinek lędźwiowy przenosi większe obciążenie niż wszystkie inne części kręgosłupa. Osteochondroza rozwija się w wyniku procesów zwyrodnieniowo-dystroficznych w wyniku zmniejszenia wysokości dysku. Osteofity brzeżne rozwijają się wzdłuż krawędzi kręgów. Jednocześnie otwór międzykręgowy zwęża się, korzeń jest ściskany i pojawiają się objawy osteochondrozy. Leczenie osteochondrozy lędźwiowej zależy od stadium choroby.
Osteochondroza czasami objawia się w ten sposób, że jej objawy „symulują” uszkodzenie innych narządów. Przypisano mu kod w ICD - 10. Postaramy się bardziej szczegółowo zrozumieć wszystkie zawiłości.
Klasyfikacja międzynarodowa
Według ICD-10 osteochondroza ma kod M42 i dzieli się na podtypy. Kod M42.0, zgodnie z ICD-10, wskazuje, że jest to wariant młodzieńczy, osteochondroza objawia się chorobą Scheuermanna-Mao lub Calve'a. Kod M42.1 według ICD-10 daje wyobrażenie o chorobie u dorosłych.
Jeśli nie określono wariantu choroby, wówczas w ICD-10 kodem będzie M42.9. Istnieją również powikłania osteochondrozy dziecięcej; ich kod ICD-10 jest zupełnie inny. Powikłaniem jest kifoza młodzieńcza, która powoduje chorobę Scheuermanna-Mao. Jego kod według ICD to 10 M40.0.
Powody pojawienia się
Dlaczego wszystko się pojawia, nie jest jeszcze do końca znane, jedno jest pewne: rozwija się naruszenie struktury krążka międzykręgowego, co prowadzi do dalszych zmian w kręgosłupie. Objawy można wyraźnie prześledzić po 35 latach, proces urazu przyspiesza długotrwały pobyt w pozycji statycznej pod wpływem stresu. Ale nie tylko obciążenie jest winne; często choroba ma podłoże genetyczne. Przyczyną może być płaskostopie, zwłaszcza stopnia 3 lub 4.
Objawy
Podstępność tej choroby kręgosłupa jest niezaprzeczalna i z czasem ona postępuje. W sumie lekarze wyróżniają cztery stopnie rozwoju tej patologii.
Stopień pierwszy nie powoduje bólu, można siedzieć spokojnie i bezboleśnie, jednak w rdzeniu krążka międzykręgowego zachodzą już charakterystyczne dla choroby zmiany. Mogą również ucierpieć więzadła wzmacniające kręgi. Lokalnie można zauważyć dyskomfort, który może promieniować daleko od obszaru problemowego. W wyniku zaburzeń unerwienia naczyń kończyn dolnych obserwuje się w nich chłód.
W drugim stopniu dochodzi do zniszczenia pierścienia włóknistego krążka międzykręgowego. Niestabilność pojawia się w odcinku lędźwiowym kręgosłupa; można zauważyć zwiększoną ruchliwość i miejscowe napięcie mięśni dolnej części pleców. Osoba odczuwa ciągłe zmęczenie, uczucie dyskomfortu w plecach i niepewność.
W trzecim stopniu osteochondroza prowadzi do tego, że pierścień włóknisty całkowicie traci swoją siłę i pęka, jądro miażdżyste z kolei przekracza swoje granice i tak powstaje przepuklina. Korzenie nerwów rdzeniowych ulegają uciskowi i pojawiają się objawy, przede wszystkim ból. W obszarze unerwienia uciśniętego korzenia nerwowego wrażliwość zostaje całkowicie lub częściowo utracona. Poranne lub codzienne ćwiczenia powodują znaczny ból. Na początkowych etapach przeszkadza pieczenie, mrowienie, potem następuje drętwienie. Zmniejszoną lub nieobecną wrażliwość można uznać za przyczynę paraliżu, co skutkuje zanikiem mięśni.
Na podstawie charakterystycznych stref utraty wrażliwości można przypuszczać, w którym segmencie wystąpiła awaria. Jeśli włókna nerwu kulszowego (najgrubszego nerwu w organizmie) zostaną uszkodzone, objaw Lassègue’a będzie dodatni; łatwo to sprawdzić w domu. Musisz położyć się na plecach, nieznajomy pomaga ci podnieść prostą nogę do kolana. Jeśli objaw jest pozytywny, ból się nasili; jeśli noga jest zgięta w stawie kolanowym, całkowicie znika.
Przy znacznych rozmiarach przepukliny może to mieć wpływ na funkcję rdzenia kręgowego. Często można zaobserwować objawy ucisku „ogona końskiego”, czyli tym, czym często objawia się osteochondroza, jest to wiązka nerwów, która wychodząc z rdzenia kręgowego przechodzi przez kręgosłup lędźwiowy i krzyżowy. Objawy obejmują upośledzenie ruchomości i wrażliwość kończyn dolnych. Do tego dochodzą dysfunkcje narządów miednicy, bardzo często pęcherza moczowego.
W czwartym etapie stawy i więzadła międzykręgowe biorą udział w procesie zwyrodnieniowym i pojawiają się objawy niestabilności kręgosłupa. Rozwija się artroza stawów między kręgami, spondyloartroza. Na tym etapie praktycznie nie ma bólu, ale wraz z tym prawie całkowicie zanika możliwość poruszania się w nim; ćwiczenia lub gimnastyka dla osoby stają się prawdziwym problemem.
W wyniku uszkodzenia różnych nerwów unerwiających narządy wewnętrzne, ich funkcja może zostać upośledzona. Czasami dana osoba zmaga się z jednym problemem przez długi czas, ale tak naprawdę przyczyną jest osteochondroza. Oprócz tego, że występują charakterystyczne objawy, osteochondroza kręgosłupa musi zostać zdiagnozowana instrumentalnie.
Diagnostyka
Objawy są ważne, ale obraz kręgosłupa lędźwiowego może dodatkowo potwierdzić osteochondrozę. Wykazuje uszkodzenie stawów kręgów, zmniejszenie wysokości krążka międzykręgowego i zwężenie otworu międzykręgowego. Zdjęcie kręgosłupa wykonuje się w dwóch projekcjach; mogą być wymagane dodatkowe testy funkcjonalne.
Obecność przepukliny dysku można potwierdzić za pomocą rezonansu magnetycznego; charakterystyczne zmiany będą widoczne na obrazie. Tomografia komputerowa pokaże wyraźniej strukturę tkanki; jest to szczególnie wygodne, ponieważ techniki wykonywane są w różnych płaszczyznach i przekrojach. Można przyjrzeć się miejscu, w którym pojawiają się objawy i które Cię niepokoją.
Leczenie
Przed leczeniem osteochondrozy lędźwiowej konieczna jest konsultacja z neurologiem. Leki zawsze skutecznie pomagały pozbyć się choroby. Są przepisywane na kursach przez około 10 dni, uzupełnione wszystkimi procedurami fizycznymi, codziennymi ćwiczeniami, gimnastyką, masażem.
Za pomocą leków można skutecznie wyeliminować silny ból spowodowany stanem zapalnym i obrzękiem. Po leczeniu szpitalnym przyjmowanie leków i stosowanie się do zaleceń lekarza można kontynuować w domu.
Każdy zaczyna od niesteroidowych leków przeciwzapalnych, czyli NLPZ. Ze względu na to, że zmniejszają proces zapalny w osteochondrozie, obrzęk i ból ustępują. Lekarz wybiera leki: mają wiele przeciwwskazań. Ale jednocześnie szybko łagodzą ten stan; za kilka dni osoba pozbędzie się bólu i będzie normalnie siedzieć, osteochondroza ustąpi.
Leczenie będzie niekompletne, jeśli nie zastosujesz leków mających na celu przywrócenie struktury chrząstki. Nazywa się je chondroprotektorami i przyczyniają się do lepszego odżywienia chrząstki i odbudowy tkanki dyskowej w początkowych stadiach. Trzeba je brać przez długi czas, nawet w domu.
Leki zwiotczające mięśnie pozwalają pozbyć się skurczów mięśni dolnej części pleców. Ten stan jest reakcją na ucisk korzeni.
Potrzebne są leki poprawiające mikrokrążenie. Wszystko to usunie obrzęk w miejscu ucisku, dając komórkom nerwowym więcej tlenu i składników odżywczych. Podobny efekt mają ćwiczenia i masaż, które można wykonać w domu w celu złagodzenia bólu.
Jeśli bardzo bolą Cię plecy i siedzenie staje się prawdziwym problemem, będziesz potrzebować środków przeciwbólowych. Ta grupa leków pozwoli szybko pozbyć się objawów choroby.
Witaminy poprawiają odżywienie korzeni nerwowych i wzmacniają je. W przypadku stosowania tej grupy leków leczenie jest znacznie skuteczniejsze. Maść, którą należy nałożyć na obszar maksymalnego bólu, doskonale radzi sobie z łagodzeniem objawów bólowych.
Lekarz przepisuje maść, jeśli bardzo bolą Cię plecy i nie możesz siedzieć. Wnikając w tkankę, maść działa przeciwzapalnie na korzenie. Maść można stosować jako okłady na noc. Nakładaj maść na bolące miejsca trzy razy dziennie.
Fizjoterapia
Pełne leczenie rehabilitacyjne obejmuje:
- fizjoterapia;
- fizjoterapia;
- masaż;
- trakcja;
- terapia manualna;
- refleksologia.
Gimnastyka lecznicza polega na przykładaniu dozowanego obciążenia na odcinek lędźwiowy kręgosłupa. Za jego pomocą uwalniane są uciśnięte korzenie, wzmacniane są mięśnie i ustalana jest prawidłowa postawa, którą następnie wspomaga się ćwiczeniami. Gimnastyka pozwala zwiększyć zakres ruchów i uelastycznić więzadła. Gimnastyka dobierana jest indywidualnie dla każdej osoby.
Technika ta, podobnie jak ćwiczenia, jest łatwa do wykonania, pomaga normalizować krążenie krwi i poprawia metabolizm. Gimnastyka pomaga poprawić odżywienie krążka międzykręgowego, zwiększając przestrzeń między kręgami. Dzięki uformowaniu gorsetu zmniejsza się ból i napięcie kręgosłupa. Gimnastyka wykonywana jest pod okiem specjalisty, a ćwiczenia potrzebne są każdego ranka, zapobiegną osteochondrozie.
Metody fizjoterapeutyczne, podobnie jak ćwiczenia, są stosowane bardzo szeroko. Szczególnie pomocne są prądy o niskiej częstotliwości, prąd przemienny, ultradźwięki, laser i wiele innych. Można dodatkowo zastosować maść z ultradźwiękami. Metody łagodzą stany zapalne, ból i obrzęk. Najpopularniejsze:
- UHF;
- głośnik diodowy;
- magnes;
- terapia falą uderzeniową;
- ultradźwięk;
- elektroforeza.
Masaż bardzo często stosuje się na etapie ustąpienia bólu. Masaż, podobnie jak ćwiczenia, pomaga odżywić chrząstki i usprawnia procesy metaboliczne. Masaż to połączenie specjalnych technik: rozcierania, ugniatania, głaskania i wibracji uderzeniowej.
Prawidłowo wykonany masaż jest kluczem do skutecznego leczenia i późniejszej rekonwalescencji. Masaż powinien wykonywać wyłącznie specjalista. Dodatkowo można zastosować maść o działaniu przeciwzapalnym. Masaż łagodzi skurcze mięśni, poprawia przepływ krwi i wzmacnia plecy.
Terapia manualna to także masaż, ale przy użyciu specjalnej techniki. Jego działanie jest takie samo jak masażu.
Trakcja wykonywana jest przy użyciu specjalnie dobranych ciężarów i technik. Zabieg pozwala zwiększyć przestrzeń między kręgami, łagodzi ból i przywraca anatomiczną oś kręgosłupa.
Akupunktura opiera się na działaniu ukłucia igłą w aktywne punkty ludzkiego ciała. Technika ta jest szczególnie wskazana w przypadku silnych zespołów bólowych.